Dziękuję 🙂 Jesteś kandydatem? Jeśli tak, życzę, abyś spotykała jedynie profesjonalnych rekruterów na swojej drodze!

Chcialabym trafic na Ciebie przy kolejnej rozmowie rekrutacyjnej

Dziękuję za komentarz, pozostaje mi się tylko z nim zgodzić 🙂 Informacja o wzajemnych oczekiwaniach finansowych i możliwościach firmy, pozwala obu stronom zaoszczędzić sporo czasu i rozczarowań.

Dziękuję za komentarz, pozostaje mi się tylko z nim zgodzić 🙂 Informacja o wzajemnych oczekiwaniach finansowych i możliwościach firmy, pozwala obu stronom zaoszczędzić sporo czasu i rozczarowań.

Witam,
Dziękuję za komentarz. To prawda, zdarzają się kandydaci, którzy chcą podważać taką decyzję. Z rozmów z HR-owcami dostaję jednak sygnały, że to są wyjątkowe i sporadyczne sytuacje. Zdecydowana większość kandydatów jest pozytywnie zaskoczona otrzymywanym feedbackiem. Życzę tylko kandydatów, którzy potrafią przyjąć także taką wiadomość 🙂

Drugi zgrzyt, to nieśmiertelne pytanie: „ile Pani/Pan chce zarabiać”?
Drodzy rekruterzy: samo pytanie nie jest złe, ale jeśli nie idzie za nim komunikat zwrotny o tym co oferujecie, nie gracie Fair. Skoro szukacie kogoś do „roboty”, to zapewne wiecie ile możecie przeznaczyć wynagrodzenie. Jeśli o tym nie mówicie, 90% kandydatów pomyśli, że szukacie fachowca (zwłaszcza jeśli ogłoszenie to dłuuuga lista wymagań) za grosze. Naprawdę stać Was/Waszego klienta na taką „politykę rysowania reputacji”?. Przecież każdy specjalista, a zwłaszcza manager, nawet jeśli się zgodzi na początkową ofertę, prędzej czy później będzie szukał czegoś nowego. Nie żyjemy w próżni i nie jest problemem weryfikacja swojego wynagrodzenia.

Dziękuję za szczere podzielenie się doświadczeniami 🙂 Naprawdę sporo jest do zrobienia i nie jest to łatwe, ale innego wyjścia nie ma. Pozdrawiam i życzę samych przyjemnych chwil w HR!

Zdecydowanie – usprawnienie, czy uzwinnienie, procesu rekrutacyjnego jest koniecznie, żeby zachować „twarz” ale i podnieść efektywność wysiłków kilku osób. Wiele razy podchodziliśmy do tego tematu w Firmie mojego byłego Pracodawcy, i konstatacja była zawsze jedna – zmiana musi nastąpić w głowach, nie w prezentacjach czy regulaminach. Bywali Managerowie, którzy w każdym jednym „setupie” zachowywali się dokładnie tak samo, nieważne jakie statystyki im pokazywaliśmy. Z pewnością pomogłoby też odciążenie samych Rekruterów – czy to wsparciem w postaci dobrego systemu do zarządzania kalendarzem kilku osób i tzw. assetami (uwielbiam korpojęzyk :)) oraz dobrego researchera, czy nawet osoby, która wyłuska najlepsze CV i będzie budowała z nich rzetelną bazę.
Muszę przyznać, że w pracy HR-owca rekrutacje to najmniej lubiana przeze mnie część i ja już do niej wracać nie chcę, choć nie tylko z tych powodów, o których pisałam wcześniej 🙂
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego!